I LikeSelamlar

Bayadır böyle ara ara üstüne düşündüğüm saçma sapan bir konu var aklımda. Kelimelere dökmek istedim.

“Çağımızın hastalığı” sosyal medya ile ilgili çok saçma algı karışmaları var. Birinden whatsapp istemenin dayanılmaz abazalık algısı, facebook’tan eklemenin ayıplanması vs gibi konular.

Düşüncelerimi toplayamıyorum fakat şöyle başlayayım;

Her dm’e anında cevap veren kızın whatsapp için numarasını vermemesini anlamıyorum. whatsapp sohbet etmeyi daha pratik kılarken, bahsettiğim üzere bir algı yanılması sebebiyle aşırı özelmişcesine saklanıyor. Hayır. Dm gelince gelen bildirim, whatsapp’tan da geliyor. Üstelik whatsapp’ta meme fotoğrafı göndermek çok daha kolay ve 140 karakter sıkıntın yok. Belki savunmanız “ya ama sapıklık yaparsa telefonda, ya ama hep rahatsız ederse” endişelerinize dayanabilir lakin ki orada da olayın DMleşmeye kadar geldiğini hatırlatmak isterim. Sapık olabileceğinden şüphe ettiğiniz birini neden en başta takip ettiniz, ardından attığı dm’e neden cevap verdiniz?

Öte yandan, facebook’a aile üyeleri korkusundan koyamadığınız yüzlerce pornografik nitelikte sayılabilecek fotoğrafı instagrama koyuyorsunuz. Buna rağmen x erkeği sizi instagram’dan takip edince sevinirken, facebook’tan eklediğinde “aaaaa yüzsüze bak beni fbden eklemiş” tutumuyla siktiri çekiyorsunuz. Şimdi dönün ve fotoğraflarınıza bakın. Tanımadığınız biri sizin fotoğraflarınıza ulaşmak isterse, bence onunla önce facebook’tan arkadaş olmalısınız. Lisedeyken çekildiğiniz fotoğraflarınız, sütyeninizin ucunun göründüğü fotoğraflarınızdan daha az tehlikeli.

Eğer temelde hepimizin ihtiyacı/isteği aynıysa (ister seks diyin, ister duygusal ilişkilerden isterseniz de yalnızca bi şeyler paylaşmalı arkadaşlıklardan bahsedin) neden kendimizi bu kadar geriyoruz?

Bence bu, bu yazının kendisi kadar saçma.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir